Testimonials medische banen

Paspoort
Wie: Erna Pizziolo-Slik
Leeftijd: 45 jaar
Nationaliteit: Nederlands
Woonplaats: Duiven, Nederland
Beroep: chirurgieassistent
Datum in dienst: 09-01-2008
Werkzaam in: Zevenaar, Nederland

Erna Pizziolo (45) werkte 18 jaar op Curaçao
“Je moet wel stevig in je schoenen staan”

Hoe ben je op Curaçao terechtgekomen?
“Ik werkte destijds in het St. Radboud in Nijmegen, maar wist al lang dat ik niet gebonden wilde zijn aan één ziekenhuis. Ik liep al een tijdje met het idee rond om naar Saoedi-Arabië te vertrekken, toen een Antilliaanse collega mij op het idee bracht om naar Curaçao te gaan. Uit een impuls heb ik toen gesolliciteerd op een vacature voor operatieassistent. Toen bleek dat ik daar aan de slag kon, ben ik er gewoon voor gegaan. Ik had immers geen verplichtingen in Nederland en dacht: wat heb ik te verliezen?”

Kon je snel integreren?
“Achteraf gezien zou ik een aantal dingen wel anders aanpakken. Ik had me bijvoorbeeld niet voorbereid op een andere cultuur. En werken en wonen in het buitenland is heel wat anders dan er op vakantie gaan. Op Curaçao blijf je altijd een beetje een buitenlander, ook al leer je de taal en de mensen kennen. En dat was wel een tegenvaller, vooral als je daardoor tegen dingen aanloopt. Antillianen zijn soms geneigd hun ‘eigen soort’ voor te trekken. En dan moet je op sommige momenten wel stevig in je schoenen staan. Gelukkig kwam ik na een half jaar al mijn huidige man tegen, die Antilliaans is. Dat helpt wel bij het integratieproces.”

Tip voor toekomstige collega’s?
“Een goede voorbereiding is noodzakelijk voor iedereen die wil werken en wonen op Curaçao of in een ander land. Verdiep je van tevoren zeker even in de gewoonten en gebruiken van dat land. Via internet bijvoorbeeld, of via iemand die er al woont. En het is absoluut een pré als je al enkele woorden Papiaments spreekt. Daardoor sta je sterker in je schoenen en kom je niet voor verrassingen te staan. Door een betere communicatie kun je bovendien ook je werk beter uitvoeren. Kleine wetenswaardigheden zijn ook belangrijk. Op Curaçao wordt bijvoorbeeld bijna niet gefietst en er zijn dan ook weinig fietspaden. Er wordt veel met de auto gereisd of met de bus, maar dan is het wel handig te weten hoe dat is geregeld.”

Het mooiste aan Curaçao…
“Curaçao is gewoon een geweldig eiland. De warme temperatuur, het strand, de vele barbecues… En als je van watersporten houdt, is er zoveel mogelijk: van duiken en snorkelen tot zwemmen en zeilen. Bovendien is er niets lekkerder dan na een dag hard werken nog even lekker een duik te nemen in zee, even te varen of een drankje op het strand te doen. Het leven is er ook een stuk relaxter dan in Nederland. Antillianen komen gewoon even bij je aanwaaien, ook al is je huis niet opgeruimd. In Nederland is dat wel anders. Daar moet je echt een afspraak plannen en zorgen dat je, bij wijze van spreken, dat je vantevoren de koffie en koekjes in huis hebt gehaald.”

Wat heeft werken in het buitenland jou persoonlijk gebracht?
“Het is heel goed voor je algemene ontwikkeling. Doordat je mensen uit andere culturen ontmoet en op verschillende plaatsen komt, krijg je een bredere kijk op de wereld. Met Nederland vergeleken zit je op Curaçao toch echt veel minder in een luxepositie. Soms moet je echt roeien met de riemen die je hebt. Daardoor wordt je niet alleen flexibeler, maar leer je ook problemen op te lossen. Belangrijk is wel dat je openstaat voor nieuwe situaties en mensen en dat je je kunt aapassen.”

Hoe ben je met Koraal in contact gekomen?
“Ik zat er al een tijdje aan te denken mijn vakinhoudelijke kennis in een ander land bij te schroeven. Toen mijn man twee jaar geleden zijn baan verloor, besloten we samen met onze drie kinderen naar Nederland te gaan. Ik kwam toen via via in contact met Koraal. Nadat ik een brief stuurde kon ik eigenlijk vrij direct al aan de slag. Nadat ik een paar keer alleen naar Nederland ben toe gegaan, wonen we sinds twee maanden weer officieel in Nederland. En dat is wel even wennen. Maar voorlopig blijf ik. Mijn gezinssituatie laat het nu niet toe om mijn spullen weer te pakken en naar een ander land te verhuizen.”